نخستين بار بوقلمون در مكزيك توسط جهانگردان اروپايي مشاهده شد. آن ها اين پرنده را با خود به اروپا بردند. پس از آن در ايتاليا، فرانسه و انگلستان بوقلمون پرورش داده شد. با كشف آمريكا مهاجران به خوبي با اين پرنده و مزه آن آشنايي داشتند بنابراين به سرعت پرورش و مصرف بوقلمون در آمريكا گسترش يافت به طوري كه هم اكنون ايالات متحده و اتحاديه اروپا به ترتيب اولين و دومين توليدكننده و نيز مصرف كننده گوشت بوقلمون در دنيا هستند.
    
    در ايران نيز تا پيش از دوره صفويه بوقلمون يافت نمي شد و اولين بار ارامنه اي كه براي تجارت از ايران به اروپا رفتند، بوقلمون اهلي را با خود به ايران آوردند و آن را به شاه عباس تقديم كردند و بعد به دستور شاه، تخم بوقلمون در خانه هاي ارامنه تقسيم شد تا آن ها به پرورش اين پرنده بپردازند.
    
    امروزه با گذشت سال ها با پيشرفت علوم ژنتيك، تغذيه و مديريت و تاثير آن ها بر پرورش بوقلمون سبب شد تا پرورش بوقلمون از حالت سنتي خارج شده و نوع جديدي از بوقلمون هاي صنعتي به وجود آيد كه گوشت آن حاوي پروتيين زياد و چربي و كلسترول كم تري است.
    
    فعاليت 20 واحد پرورش بوقلمون
    
    هم اكنون 20 واحد پرورش بوقلمون در كشور با ظرفيت 85 هزار قطعه در حال فعاليت هستند.
    
    چندي پيش رضا تركاشوند، معاون مديركل دفتر پرورش طيور وزارت جهاد كشاورزي ضمن بين مطالب فوق گفت: «پرورش بوقلمون از گذشته هاي دور به صورت سنتي بوده و هم اكنون 1/7 ميليون قطعه بوقلمون بومي در كشور وجود دارد كه سالانه 10 هزار تن گوشت توليد مي كنند.»
    
    وي افزود: «پرورش بوقلمون به روش سنتي از سال 1380 شروع شده و تا پايان برنامه چهارم توليد گوشت بوقلمون به 100 هزار تن خواهد رسيد.»
    
    وي ميزان توليد بوقلمون صنعتي را در كشور يك هزار و 700 تن در سال ذكر كرد. از سوي ديگر براساس گزارش روابط عمومي صندوق بيمه محصولات كشاورزي براي نخستين بار در كشور، طرح آزمايشي بيمه بوقلمون گوشتي در سال زراعي 85586 توسط اين صندوق اجرا مي شود.
    
    اين گزارش مي افزايد: «مدت قرارداد بيمه بوقلمون از يك روزگي تا پايان 18 هفتگي است و صندوق بيمه خسارت هاي ناشي از سوانح طبيعي و قهري و همچنين امراض عمده بوقلمون و خسارت هاي ناشي از حذف كانون را در مدت قرارداد تحت پوشش بيمه قرار مي دهد.»
    
    افزايش 25درصدي مصرف گوشت بوقلمون
    
    مصرف گوشت بوقلمون در كشور ما نسبت به سال گذشته 20 تا 25 درصد رشد يافته است.
    
    مجيد سلطاني يكي از پرورش دهندگان بوقلمون در گفت وگو با خبرنگار ما گفت: «در حال حاضر بوقلمون از كشور كانادا و انگلستان به صورت جوجه يك روزه به كشور ما وارد مي شود به طوري كه هر جوجه يكروزه 130 گرمي با قيمتي بين 3000 تا 3500 تومان در اختيار پرورش دهندگان اين پرنده قرار مي گيرد.»وي در مقايسه بوقلمون هاي كانادايي با نمونه هاي ايراني آن بيان كرد: «جوجه هاي بوقلمون ايراني نسبت به نوع كانادايي آن داراي ضعف هاي نژادي هستند. در پاهاي اكثر_ جوجه بوقلمون هاي ايراني بعد از چند روز زخم هاي عفوني مشاهده مي شود، از اين رو نگهداري آن ها در مقايسه با جوجه هاي يكروزه كانادايي چندان مقرون به صرفه نخواهد بود.»
    
    وي در ادامه افزود: «به طور كلي بوقلمون ها از دو نژاد برنز آمريكاي شمالي و سفيد هلندي تشكيل مي شوند كه در حال حاضر بوقلمون هاي نژاد برنز وحشي بيش تر با مقاصد تجاري توليد مي شوند كه از علت هاي اصلي آن مي توان به سينه پرگوشت و پهن اين نمونه اشاره كرد.»سلطاني در مورد وزن متوسط هر بوقلمون گفت: «وزن متوسط بوقلمون در سنين بلوغ در نژاد درشت جثه نر حدود 10 تا 18 كيلوگرم و ماده اين نژاد بين هشت تا 16 كيلوگرم و در نژادهاي ريز جثه نر حدود هشت كيلوگرم و ماده حدود پنج كيلوگرم است.»
    
    وي تبديل تخم به جوجه در بوقلمون را 28 روز عنوان كرد و افزود: «وزن يك بوقلمون گوشتي ظرف مدت يك هفته به دو برابر مي رسد و در سن چهار هفتگي 40 بار سنگين تر از روز اول مي شود و در طول دوره پرورش 14 تا 18 هفتگي به وزن مطلوب جهت كشتار مي رسد.»
    
    وي فضاي موردنياز براي پرورش و نگهداري 10 بوقلمون دوماهه را يك مترمربع عنوان و اظهار كرد: «براي هر 10 بوقلمون سه ماهه دو مترمربع و از چهارماهگي به بعد 5/2 متر مربع بايد در نظر گرفته شود.»
    
    18 هزار تومان سرمايه موردنياز
    
     براي پرورش هر بوقلمون
    
    40 درصد گوشت بوقلمون قرمز و 60 درصد آن گوشت سفيد است و به طور كلي از هر بوقلمون آماده براي كشتار 65 درصد گوشت به دست مي آيد.
    
    شهرام صادقي يكي از پرورش دهندگان بوقلمون در گيلان ضمن بيان مطالب فوق به خبرنگار ما گفت: «علاوه بر گوشت بوقلمون كه از ارزش غذايي بالايي برخوردار است، چرم خام حاصل از پاهاي اين پرنده نيز براي تيكه دوزي روي انواع كيف و كفش مورداستفاده قرار مي گيرد.»
    
    وي انتخاب غذاي مناسب را از نكات اساسي پرورش بوقلمون ذكر و اظهار كرد: «نيازهاي تغذيه اي بوقلمون برحسب سن متغير است. همچنان كه سن اين پرنده افزوده مي شود نيازهاي پروتييني، ويتاميني و مواد معدني بدن اين حيوان كاهش مي يابد و بر نيازهاي آن به مواد انرژي زا افزوده مي شود.»
    
    وي در مورد ريسك سرمايه گذاري در صنعت پرورش بوقلمون گفت: «پرورش بوقلمون از جمله فعاليت هايي است كه تجربه، آگاهي و دانش بالايي را طلب مي كند و فعاليت در اين زمينه براي افراد آگاه و با تجربه قطعاً سودآور خواهد بود.»
    
    وي سرمايه موردنياز براي پرورش هر بوقلمون از جوجه يك روزه تا مرحله كشتار آن را 17 تا 18 هزارتومان عنوان كرد.
    
    قيمت ها در بازار بوقلمون
    
    براساس گزارش خبرنگار ما قيمت گوشت بوقلمون در بازار خريد و فروش آن در مقايسه با سال گذشته از قيمت ثابتي برخوردار بوده است .
    
    به گفته برخي از فعالان بازار در حال حاضر بوقلمون زنده كيلويي 1900 تومان و گوشت آن نيز از كيلويي 2500 تا 3500 تومان در نقاط مختلف شهر تهران عرضه مي شود.

بوقلمون

 

 

بوقَلَمون گونهٔ بزرگی از پرندگان است از جنس ملیگریس (Meleagris) و بومی شمال آمریکا می‌باشد. بوقلمونها در راسته ماکیان‌سانان (Galliformes) قرار دارند.

در حال حاضر مراجع در مورد بوقلمونها بررسی بیشتر کرده اند ، بوقلمونها با یک ریش گوشتی که از زیر نوک آویزان شده متمایز گردییده اند ، و برآمدگی گوشتی را که از زیر نوک آویزان شده است اسنود (snood) می نامند. گونه ماده این پرنده بسیار کوچکتر از گونه نر آن است . همچنین گومه ماده رنگارنگ است و طول بالهایشان 1.5 تا 1.8 متر است . بوقلمونه پرندگان بسیار بزرگی هستند که در جنگل زندگی می کنند و از سایر گونه های کمتر هستند .

 نامیدن

در ایران بخاطر صدای عجیبی که از خود در می آورند بوقلمون نامیده شده است

زمانی که اروپاییان برای نخستین بار با بقلمون در شمال آمریکا برخورد کردند آن را به طور اشتباه پرنده گینی نامیدند . همچنین مشخص شد که بوقلمون نر از راه ترکیه وارد مرکز اروپا شد و نام این کشور بر روی این پرنده باقی ماند(به زبان انگلیسی) . و این اشتباه همچنین موجب شد که نام علمی شود : ملیگریس (نام پرنده گینی در یونان است ) . همچنین نامهای زیادی در زبانهای دیگر برای بقلمونها که خاستگاه غیر بومی دارند ، دیدگاهایی از زمان قدیم درباره این پرنده دیده شده است و باید اضافه کرد که معلوم نیست که بقلمونها واقعا از کجا آمده اند.

پرواز

بوقلمونهای بزرگ محلی قادر به پرواز ( پریدن ) نیستند اما بقلمونهای کوچک وحشی توانایی پریدن تا چند متر را دارد . آنها می توانند با این پرشها که تا شاخه ای از دخت که تقریبا به طول 1.0 تا 2 متر است خود را از دست شکارچیان نجات دهند . بوقلمنها تا دو هفته بعد از بیرون آمدن از تخم نمی توانند پرواز کنند .

ايرنا:ويروس آنفولانزاي مرغي به يك مركزنگهداري بوقلمون درمنطقه "آن" درجنوب فرانسه نفوذ كرده و ‪ ۴۰۰‬قطعه بوقلمون را به دليل ابتلا به اين ويروس به هلاكت رسانده است.
انتشار سريع اين ويروس به اين مركز پروش و نگهداري طيوراهلي درفرانسه كه جزو مكان‌هاي دربسته بود، نگراني ويژه‌اي را بين مردم و مسوولان فرانسه برانگيخته است.

شبكه يك تلويزيون فرانسه پنجشنبه شب بااعلام اين خبر افزود: با دستور مقامات ذيربط تعداد ‪ ۱۱‬هزار بوقلمون دراين مركز كشته شدند.
همچنين تاشعاع سه كيلومتري اين مركز،قرنطينه اعلام شده و موجود زنده‌اي نمي‌تواند به آن نزديك شود.
در اروپا اين اولين موردي است كه ويروس آنفولانزاي مرغي به يك مركز دربسته پرورش پرندگان اهلي رخنه كرده است.
دومينيك دو ويلپن نخست وزيرفرانسه براي پيشگيري و مبارزه با شيوع آنفولانزاي مرغي درمنطقه "ان" مبلغ ‪ ۵۲‬ميليون يورو بودجه ويژه دراين زمينه اختصاص داده است.
طي يك هفته اخير اين سومين باري است كه بيماري آنفولانزاي مرغي درمنطقه "آن" فرانسه شناسايي مي‌شود. اما مورد سوم بابقيه فرق مهمي دارد و آن اين كه ويروس آنفولانزاي مرغي به مراكز پرورش طيورفرانسه رخنه كرده است.
تاپيش از اين، لاشه‌هاي دوپرنده مهاجر درمنطقه "آن" فرانسه يافت شده بود كه پس از انجام آزمايشات آنها مشخص شد كه براثرابتلا به بيماري آنفولانزاي مرغي مرده‌اند.

آشنايي با دو نوع بوقلمون : برنز آمريكاي شمالي و سفيد هلندي

بوقلمون برنز

بوقلمون برنز از نژاد بوقلمون هاي اهلي است . اگرچه رشد به مراتب بيشتري دارد ولي از نظر ظاهر بسيار شبيه بوقلمون وحشي آمريكاي شمالي است .

با وجود اينكه نژاد اين دسته از ماكيان در سالهاي اخير رو به نقضان گذاشته است ولي باز مي توان از آنها به عنوان موجودات خوب و مولد خانگي ياد كرد.گزارشات حاكي از اين است كه بوقلمون هاي برنز در مقايسه با ساير گونه هاي بوقلمون اندكي آرام تر هستند و اين باعث مي شود كه به راحتي بتوان آنها را در كنار خود نگهداري نمود.پرورش دهندگان اين حيوان مي گويند زماني كه شما وارد محل زندگي بوقلمونهاي برنز بشويد آنها به راحتي براي دريافت غذا به شما نزديك مي شوند .مثل بيشتر بوقلمونها ، بوقلمونهاي برنز نسبت به سرما و تغييرات آن بسيار حساس مي باشند و بايستي در قبال چنين شرايطي محفوظ نگه داشته شوند .اغلب خانواده هاي بوقلمون برنز به عنوان حيوانات خانگي به فروش مي رسند.در مرحله بلوغ بوقلمونهاي برنز معمولاُ وزني بين 25 تا 40 پوند دارند ، اين در حالي است كه وزن بوقلمونهاي ماده بين 14 الي 26 پوند متغيير است .پرهاي آنها رنگ سياه مات دارد و لكه هاي قهوه اي متمايل به سبز بر روي آنها در زير نور خورشيد مثل رنگهاي متاليكي مي درخشد .كفل اين نوع بوقلمون رنگ برنز خاصي دارد در حالي كه پرهاي ناحيه جلوي بدن او بيشتر قرمز و سبز رنگ است . لبه دم بوقلمون برنز ،دور تا دور نوار سفيد رنگي دارد . در حال حاضر دو نوع از بوقلمونهاي برنز وحشي و سينه پهن بيشتر با مقاصد تجاري توليد ميشوند و دليل آن اين است كه سينه آنها گوشت نسبتاً زيادي دارد .بوقلمونهاي برنز به آمريكاي شمالي تعلق دارند .از حدود 500 سال قبل قوم  آز تك آنها را به عنوان حيوان خانگي مورد استفاده قرار مي دادند.اگرچه هر دو نوع بوقلمونهاي برنز در آمريكا كمياب شده اند وليكن بوقلمون سينه پهن بيشتر مورد استفاده عموم قرار دارد . اين نكته را نيز بايد افزود كه پرورش سينه پهن ها بسيار مشكل تر از نوع وحشي آنها مي باشد و دليل آن اين است كه آنها به دليل سينه پهنشان نمي توانند جفت گيري كنند و تكثير آنها به صورت تلقيح مصنوعي صورت مي گيرد . تا سال 1960 بوقلمونهاي برنز عمده ترين بوقلمونهاي بودند كه در ايالات متحده پرورش داده مي شدند.

پرورش و تكثير :

بوقلمونهاي برنز نر را مي توان با زايده گوشت زير گردنشان از بوقلمونهاي ماده تشخيص داد .برخلاف نوع وحشي بوقلمونهاي برنز كه به طور طبيعي جفت گيري مي كنند بوقلمونهاي سينه پهن به دليل سينه پهن خود ، نمي توانند به طور طبيعي جفت گيري كنند . تلقيح مصنوعي روشي است كه در اين مورد به كار گرفته مي شود.

بوقلمون سفيد:

امروزه اختلالاتي در مورد نژاد بوقلمون ((وايت هلند)) به وجود آمده است . اگرچه اغلب بوقلمونهاي سفيد را به نام ((وايت هلند)) مي شناسند ولي همه آنها استانداردهاي نژاد مزبور را دارا نمي باشند .نژاد بوقلمونهاي واقعي ((وايت هلند)) روز به روز كمياب تر مي شود . بنابراين اقدامات حمايني جهت حفاظت آنها بايد صورت گيرد .بوقلمونهاي ((وايت هلند)) ديگر به طور گروهي پرورش داده نمي شوند .پرورش دهندگان نژاد اصيل بسيار كم هستند و آنها بر اين نكته اتفاق نظر دارند كه بوقلمونهاي مذكور با استاندارهايي مورد ارزيابي قرار مي گيرند كه به مرور زمان از استانداردهاي نژاد اصيل فاصله گرفته است . اين نوع بوقلمونها تنها توسط علاقه مندان پرورش داده مي شوند و پرورش آنها بسيار محدود مي باشد

در حال حاضر نوعي از بوقلمون ((وايت هلند)) به طور تجاري پرورش داده مي شوند .

اگرچه امروزه بيشتر گونه هاي بوقلمون سفيد هلندي كه به منظور مقاوم بودن با نژادهاي ديگر آميخته شده است داراي چشمهاي قهوه اي رنگ مي باشند وليكن نژاد اصيل اين دسته از بوقلمونها داراي چشمان آبي بوده است.برخي از انواع نر اين بوقلمونها هنوز هم داراي غبغب سياه هستند.رنگ گردن و زير گردن بوقلمونها مثل ساق پا و انگشتان پاي آنها ، سفيد متمايل به صورتي مي باشد.منقار آنها هم رنگ صورتي دارد و هم مي تواند رنگ استخواني داشته باشد .در روي سر بوقلمونهاي مزبور نشانه اي از رنگ سرخ آبي وجود دارد.بقيه اندام بوقلمون وايت هلند را پرهاي شاداب سفيد رنگ پوشانده است . امروزه ، گونه هاي از بوقلمونهاي سفيد هلندي كه با بوقلمونهاي ((لارج وايت)) آميخته شده است داراي سينه اي پهن و پاهاي كوتاه تر در مقايسه با گونه هاي اصيل مي باشند.بوقلمونهاي نر اصيل معمولا  حدود 33 پوند و نوع ماده حدود 18 پوند وزن دارند.اگر چه نمي توان به طور قطعي اظهار نظر نمود ولي باور بر اين است كه بوقلمونهاي ((وايت هلند)) در كشور هلند پرورش يافته و نژاد آنها گسترش يافته است .ذر اين ميان بوقلمونهاي وحشي نيز از آمريكا به اروپا صادر شده اند ولي هلند و اتريش به گونه هاي سفيد كه يكي از آنها همين نوع است علاقه مند بوده اند.

اولين بار ، بوقلمون در اوائل قرن 18 وارد ايالات متحده و بريتانيا گرديد و تا سال 1847 نژاد استاندارد اين حيوان محفوط بوده است .امروزه گونه هاي وايت هلند كه به طور تجاري هم پرورس داده مي شوند از مشهورترين گونه هايي هستند كه در تعطيلات زمستاني در ايالات متحده به فروش مي رسند وليكن بيشتر آنها اصيل نيستند و يا به عبارت ديگر گونه هاي اصيل بوقلمون مذكور نسبتاً كمياب است .

اطلاعات ويژه مراقبتي :

مراقبت از بوقلمونهاي وايت هلند شبيه ساير بوقلمونها مي باشد . و به خاطر جثه بزرگشان براي اين حيوانات بايد به حد كافي فضاي لازم براي حركت وجود داشته باشد.

پرورش و تكثير

بوقلمونهاي اصيل ((وايت هلند)) را به سختي مي توان پيدا كرد و نژاد آنها به ندرت پرورش داده مي شود . برخلاف گونه هاي تجاري اين نوع واقعي آن براي پرورش و تكثير نياز به تلقيح مصنوعي وجود ندارد.